De deur – 30 januari 01.06

De deur is wat tussen ons in staat. Onze deur is stroef. Gaat niet vaak open. Wat ik zo jammer vind stiekem. Maar dat vertel ik natuurlijk niet.
Over de deur. Hij is oud, antiek en gaat krakend open. Als die dat al doet. Vol versierd met tierlantijntjes. Donkerbruin en verroest op een mooie manier.
Ik wil het hebben wat er achter de deur zit. Eigenlijk ben ik daar nog nooit geweest. Wel fantaseer ik hier over en ik denk er iets te vaak over na. Via het sleutelgat kan ik een glimp opvatten. Ik zie een bos. Bomen op een rij links en rechts en een ruimte in het midden. Het bos maakt het donker, duister bijna. Maar toch is het dag. Het daglicht komt tussen de bomen door naar binnen. Naar de plek achter deze deur. In deze ruimte is het licht een optelsom van alle stroken licht dat dansend door de bomen naar binnen glipt. Deze combinatie van licht en duister raakt me. Jij raakt me. Zonder dat ik op deze plek geweest ben. Zonder dat ik je ken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s