Turkse bakkerij

Omdat ik tijd moest doden liep ik deze bakkerij in
Baklava all over the place, vandaar dat ik veronderstelde dat deze bakkerij Turks moest zijn.
De vrouw achter de toonbank en ik hadden geen gemeenschappelijke taal. Dus met handen en voeten bestelde ik een kop thee.
Er was een tafel waar zij zat, dus ik ging bij haar zitten. We wilden allebei met elkaar in gesprek, dat hing in de lucht. Maar we wisten niet precies hoe.

Haar vriendin kwam binnen. Ze lachte zo lief naar me, ik kreeg daar een warm gevoel van. Het is een speciaal gevoel wat je krijgt als vreemden naar je lachen. Iemand die jou niet kent, maar toch de moeite neemt om je een klein beetje liefde te geven.

Ze liet me een filmpje zien van haar op een podium bij een Turks feest waarbij zij vanuit een koor naar voren liep om solo te zingen.

Haar haar was lang en gekruld. Ik zei dat ze op Beyonce leek. Haar ogen vulden zich met geluk, ik denk niet dat ze eerder gehoord had. Ze streelde mijn gezicht.

Mooi dat twee vreemden binnen vijf minuten een mooi moment en een beetje liefde kunnen delen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s