Kleurcommunicatie

Alsof die weg voor jou weg is, zie jij de weg die ik zie niet. Ik kan nooit weten wat je denkt. Of de roze doos in jouw hoofd roze is. Misschien is hij voor mij blauw. Als ik hem al zou kunnen zien. Ik zie het niet zoals jij de weg niet ziet misschien. Alleen met taal kunnen we communiceren. Moedertaal,  tweede taal, vreemde taal, nieuwe taal. En dan kan je denken dat je het begrijpt, zelfs overtuigd zijn. Maar je kunt nooit weten of de roze doos echt roze is. Zo komen momenten onverwacht, iets wat je niet dacht en niet verwacht. Je kan de kleur begrijpen, of alleen proberen te grijpen, het enige wat je doet is grissen. Alleen met taal kunnen we communiceren. Zo kan je dus wat missen. Er is een groot gat tussen wat ik voel en wat ik zei, wat ik bedoel. Ik weet het zelf ook niet precies want hoe omschrijf je nu een kleur? Ze hebben gezegd dat rood de kleur van de liefde is maar wat als dat het niet is, voor ons? Wat als liefde überhaupt niet is voor ons? Niet is en nooit was of was en niet meer zal zijn.

Misschien is de manier waarop mijn woorden mijn gevoel vertalen een gedicht vertaald naar een andere taal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s