Artis

Ik pak de ijsschep en doe hem even in het warme water en spoel hem zo schoon. Zo schept ie beter. Vervolgens laat ik hem door het zachtgroene pistacheijs glijden. “3.75 alstublieft ”
De vrouw pakt het ijsje aan en loopt naar haar kinderen. Haar kinderen die apengapend naar de grote grijze apenrots kijken, die in het midden van het pleintje prijkt.

Zestien roodbebilde aapjes.

Kijken wat ze doen, hoe ze slingeren, wat ze eten, hoe ze elkaar de rug krabbelen.
Zo ook de volgende vijftien gasten aan wie ik ijsjes vanuit mijn assortiment -yoghurt bosbes, vanille, chocolade, kers en pistache- verkoop, draaien me de rug toe om de aapjes te bewonderen. Tijdens mijn achturige werkdag waarin ik mijn ijsschep bijna non stop door het ijs heen moet laten glijden om hongerige kindermonden te voorzien van half gesmolten biologisch schepijs van boer Cor, kijk ik naar hoe iedereen aapjes kijkt. Ineens realiseer ik me. Ik ben aapjes aan het kijken naar de aapjeskijkers.
Ik glimlach bij deze gedachte en lik mijn tong over het zachte biologische vanillegenot van boer Cor. Bovenop de rots zit een aap. Hij eet ook. Hij kijkt me aan. Voor hoelang al?

Wacht. Is hij aapjes aan het kijken naar iemand die aapjes kijkt naar aapjeskijkende mensen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s